تشكيل مىدهند كه در آنها ساختار نوين ما بعد الطبيعهء اشراقي به گونه‌اى منظّم بيان شده . به اين دسته ، كتاب‌هاى مختصرتر « ألواح عمادى » ، « هياكل النور » ، و « پرتو نامه » را هم مىتوان افزود . دو كتاب « ألواح عمادى » و « پرتو نامه » خصوصا در رابطه با مسألهء مورد نظر ما در مقالهء حاضر ، يعنى « آيين سياسي اشراقي » ، از اهميت ويژه‌اى برخوردارند . زيرا كه هر دوى آنها را سهروردى براي ملوك سلجوقى ، كه گويا أهل فلسفه هم بوده‌اند ، نگاشته است . فصل نهايى هر يك از اين رساله‌ها اختصاص به مطالبى دارد كه از درون آن‌ها به چيزى كه مىتوان « آيين سياسي اشراقي » ناميد ، پىبرد ، ونيز اين رساله‌ها با مقدمه‌اى آغاز مىشوند كه در آنها سهروردى از غايت حكمت سخن به ميان آورده وسپس مطالبى پيرامون نقش حكيم متألّه در حكمت بيان مىدارد . 49 از جمله در « حكمة الاشراق : القسم الثاني : المقالة الخامسة : في المعاد والنبوات والمنامات » و « الفصل الخامس : في بيان سبب الانذارات والاطّلاع على المغيبات . » ؛ « التلويحات : العلم الثالث : المورد الرابع : في النّبوات والآيات والمنامات ونحوها » وبخصوص « التلويح الثاني : في سبب افعال خارقة للعادة » ؛ « المشارع والمطارحات : العلم الثالث : المشرع السابع : في الادراك وعلم واجب الوجود والمفارقات وبقاء النفس والسعادة وما يتعلّق بها » ، بخصوص « الفصل الثالث : في كيفيّة ظهور المغيبات » ، و « الفصل السادس : في سلوك الحكماء المتألّهين » . فصل پايانى رسالهء فارسي « پرتو نامه » هم اهميت ويژه‌اى در زمينهء مورد نظر ما دارد كه در اينجا چند سطرى از آن را نقل مىكنيم : « بدانكه چون هر يكى از مردم به همهء كارها ومهمّات خويش قيام نتواند نمود . پس شارعى ضروريست . . . مؤيد از عالم نور وجبروت ، ومتخصّص به افعالى كه مردم از آن عاجز باشند ، واگر نه سخن أو نشنوند أو را معارضت ومزاحمت نمايند . . . كسى كه نفس أو به نور حقّ وملاى أعلى روشن شود ، وآن نور إكسير علم وقدرت باشد ، عجب نباشد كه مادّت عالم مسخّر أو شود واز روشنى روان أو سخنش در ملاى اعلا مسموع باشد » . 50 موضوع اصلى هر يك از فصل‌هاى نامبرده ، عبارتست از اينكه از طريق